Í nótt dreymdi mig risastór Kinder egg og smjörkrem, sem ku boða gott heilsufar og sæmileg þægindi. Á vel við þar sem ég og Jónas skrifuðum undir tilboð af fyrstu íbúðinni okkar saman 
Dagurinn var þó ansi strembinn, mætti fyrr til vinnu, skrapp til að skila lyklunum af Melaskóla, við Jónas skráðum okkur í sambúð, fórum í viðtal og ég fór í Háskólann til að laga stundatöfluna mína. Hefði dottið niður af sulti ef einhver hefði ekki gefið mér banana í röðinni. Ætluðum að spara okkur ferð á fasteignasöluna með hjálp faxtækis svo ég yrði ekki alveg frá vinnu, en það gekk ekki svo að fasteignasalinn kom upp í vinnu með pappírana. Eftir vinnu skilaði ég samningnum til íbúðarlánasjóðs. Fór svo með hlussu sjónvarp í Sorpu því nú er unnið að því að minnka geymsludrasl. Sjónvarpið virtist þó með undarlegum hætti sverari en bílhurðin sem hún fór upphaflega inn um, en það komu 2 röskir starfsmenn svífandi sem tóku við farminum. Ég þakkaði fyrir og um hæl var mér svarað: Það var nú lítið, komdu bara aftur.
Hlakka voða til að flytja í nýju kózý íbúðina mína, enda ofursæt, með kostum sem prýddu fæstar af þeim íbúðum sem við skoðuðum. Tvö stór herbergi, rúmgott og sætt eldhús og drauma skápur í svefnherberginu sem þekur heilan vegg og nær upp í loft
. Staðsetningin er líka frábær þar sem við erum í göngufæri frá World Class, Laugardalslauginni, nálægt miðbænum, leikskóla og grunnskóla ef maður hefur í framtíðinni hug á að fjölga mannkyninu. Flatlendið þarna gefur manni líka enga ástæðu aðra en að hjóla.
Reynslunni ríkari af fasteignasölum höldum við að við höfum staðið okkur ágætlega, en í raun græðir enginn á að selja, né kaupa íbúð í dag. REMAX aftur? Ónei.